deel vijf hoofdstuk twee (slot)

De onmisbare vrijwilligers.

Een organisatie als de Volckaert kon en kan niet zonder vrijwilligers.Eens werd een aantal gemeten van 130 vrijwilligers die dagelijks of periodiek onmisbaar werk ten behoeve van de bewoners deden . De organisatie is tegenwoordig beter georganiseerd . Dat is nodig , want het aantal mensen dat zich belangeloos inzet is drastisch geslonken In de tijd dat ikzelf op dinsdag of donderdag en soms op een woensdag radio-uitzendingen technisch verzorgde of presenteerde was er soms een structuur in het opkomstschema die naam niet mocht hebben . God zegende de greep dan maar. Toch was er een goede stemming onder de radiomensen die de bewoners ook op hoogte hielden van het Dongense nieuws uit het ‘ Dongens Kraantje ‘en het onlangs pas ter zielen gegane eigen orgaan het ‘Bruggetje’ Er waren radiomensen die heel fanatiek waren en het op zijn minst niet leuk vonden als de vanuit de zelfde studio uitzendend radiostation Radio0162 een paar minuten voor het einde van de uitzending de voor hen broodnodige voorbereidingen kwamen doen. Later verhuisde radio0162 naar een eigen studio in het dorp van waaruit ze nog een tijd als radiostation fungeerde om later over te gaan naar een organisatie waaruit de website OmroepDongen.nl is geboren.

Tegenwoordig is de VIRO -dat staat voor Volckaert Interne Radio Omroep – vrij strak georganiseerd . Televisie-uitzendingen vormde in het verleden nog geen hoofdrol ,maar hoeveel maal Frans Bauer’s regenboog is gedraaid op de radio is zelfs bij benadering niet te zeggen.

Visvijver

De visvijver was een groot goed voor veel bewoners. Ook hier waren het de vrijwilligers die de vissers naar de vijver brachten, de vis weer terug liet zwemmen en al op de terugweg naar hun kamers de winnaars van de diverse wedstrijden hun visserslatijn konden ( laten ) doorvertellen, aan de tuisblijvers.

De activiteiten die door de vrijwilligers werden gedaan waren en zijn heel divers.Er zijn ‘afroep’chauffeurs ,er zijn mensen die de bewoners ondersteunen bij activiteiten in de recreatieruimtes , naar de kerkdiensten brengen en er zijn er die samen met de bewoners een kaartje leggen.. Ook koffie en thee zetten en samen met de bewoners een gezellig koffie-uurtje creëren behoren tot de taken. De vrijwilligers zien dat ook echt als hun taak. Een gevleugelde uitspraak onder hen is dan ook ‘Vrijwilligers werk is niet vrijblijvend ‘

Dongenaren komen ze dikwijls tegen. Duwend achter een rolstoel of onder de arm op een voor de bewoners aanvaardbar tempo. Winkelend in het dorp of wandelend in het park en rondom het gebouw.Je kwam en kómt ze tegen. Alle namen noemen is een onbegonnen werk. Wel mag vermeld worden dat mevrouw Cloin nog op haar negentigste veel werk verzette ten behoeve van haar mede leeftijdgenoten. Ondanks de vele operaties die zij in haar laatste dagen moest ondergaan verraste ze de bewoners voorlal met haar altijd blijde lach en hartelijkheid. Ze was er trots op dat ze werd ‘ geridderd ‘ door de eigen Prins Carnaval van de Volckaert. Helaas is er het een en ander veranderd . Was het in de begintijd van oude gebouw nog vrij makkelijk om aan nieuwe vrijwilligers te komen, er kwam een duidelijke kentering in het aantal en in de per persoon beschikbare tijd.Vooral mensen van boven de zestig werden nog bereid gevonden om een helpende hand toe te steken. Logisch misschien , ‘maar ook jongere mensen zouden zich geroepen moeten voelen om dit dankbare werk te doen ‘liet een vrijwilliger die ik onlangs sprak zich ontglippen .

Belangrijk ws ook het café. Het caféke werd helmaal gerund door vrijwilligers.In 1991 werd de bar in gebruik genomen. In ‘ ’t caféke ‘ konden bewoners , vrienden en familie tegen sterk gereduceerde prijzen een ‘bakske ‘drinken en dat in alle gezelligheid samen opdrinken. De openingstijden waren ruim en vooral tijdens het verzoekplatenprogramma op de radio kwamen de verzoekjes juist uit dat gezellige caféke.

Het sociale contact is dan erg belangrijk, het beschikken over voldoende mensen die ‘om niet ‘hun medemens helpen heeft ook een grote economische waarde.Het werk dat zij doen hoeft de beroepskracht niet meer te doen.Die heeft dan weer tijd over om zich met de professionele hulp bezig te houden .Het mes snijdt aan twee kanten……..

Tot zover , deel vijf én hoofdstuk twee van de Volckaert Saga. Volledig zijn is schier onmogelijk .Daarvoor is de organisatie als die van de Volckaert te omvangrijk en kan misschien met het schrijven van een boek pas tot zijn volle recht komen . Wij, van www.dongenhomespot.nl zijn al blij dat we mede met de onmisbare hulp van de Volckaert- directie en anderen deze serie mogen en kunnen maken over dit voor Dongen zo belangrijk gebouw. Hopelijk heeft u met plezier en interesse de tot nu toe 15 afleveringen van dit verhaal over een uniek Dongens huis gelezen en er zélf zelfs wel wat herinneringen aan over gehouden, dingen herkent misschien.

Nu volgt er nog een hoofdstuk in dit verhaal. Daarin gaan we de huidige Volckaert belichten en beschrijven .Ook de toekomst van de Volckaert proberen we met behulp van cijfers , feiten en plannen in beeld te brengen. Het derde en laatste hoofdstuk zal zes delen omvatten.

De schrijver : Piet Eelants