DE VOLCKAERT SAGA

HOOFDSTUK 1 / deel 3.

Het is 7 januari 1882. In de grote ontvangstkamer van de pastorie vindt de oprichtingsvergadering plaats van het Godshuis. Onder die noemer die overal in den lande al sinds de middeleeuwen bekend stond als ‘Heilige Geest- huizen ‘was nu óók in Dongen zo’n stichting een feit. Oude , arme mensen van ‘Roomsch ‘katholieke huize zouden er liefdevol verzorgd moeten gaan worden. Er waren dus al voorbeelden in het land. Ook zieken die niet arm waren konden een beroep doen op de stichting. Zij werden thuis verzorgd. Het parochieel armenbestuur werd al gevormd door enkele heren uit de hogere klassen . Onder hen en ook van buiten dit college werden mensen bereid gevonden om het voorlopige dagelijkse bestuur te vormen. De pastoor werd geestelijk adviseur én de eerste directeur . De bisschop had een ferme vinger in de pap. Hij alleen benoemde de heren en hij alleen kon het bestuur zelfs éérder dan bij reglement vastgesteld vervangen. Hij was het ook die een week later de statuten met een handtekening bekrachtigde. In de documenten vond ik de volgende namen terug: De heer Oomens, de heer van Breugel ,de initiatiefnemer J. Bressers en natuurlijk meneer pastoor ( J. van Iersel ) als voorzitter.

Er werd voortvarend gewerkt door deze mannen ; de maand erop werd de benodigde grond al verkregen. De ambtelijke molen werkte héél snel toen. Het ging om ‘enkele percelen ten Noorden van de kruideniersstraat ‘ tegenwoordig de Kardinaal van Rossumstraat . In de archieven is niet terug te vinden hoeveel de percelen bij elkaar de stichting hebben gekost. Sommigen zeggen dat de eigenaren Johanna en Johannes Kanters enkele of zelfs alle benodigde percelen schonken. Twee maanden na het passeren van de koopakte bij de notaris werd de openbare aanbesteding gedaan in het toen bekende koffiehuis ‘De Looiersbeurs’ De bouw werd aan twee Dongense aannemers gegund Jac Koenen en Willen Schellekens . Alom werd de bouw met zeer grote belangstelling door de Dongenaren gevolg. Niet in het minst door de armen en gebrekkigen die vurig hoopten op nog een plaatsje in het Gasthuis. In de kerk werd veel gepreekt over de vorderingen van de bouw en het uiteindelijke doel. Daar en thuis werd veel gebeden voor de spoedige oplevering .

Tegenwoordig bijna niet in te denken maar toch werd het Gasthuis binnen een jaar gebouwd. Het resultaat mocht er zijn. Er verscheen een prachtige voorgevel die het straatbeeld van Dongen lang zou bepalen. Links daarvan een vleugel waar de beddenzalen werden gehuisvest en achter het voorfront bevond zich het ‘slot’ van de zusters en de verschillende spreekkamers De feestelijke opening gebeurde op 27 april 1883 door Henrichus van Beek , bisschop van Breda.Zusters van de congregatie ‘Alles voor Allen ‘ vormde eveneens uit Breda, vormde het overgrote deel van het verplegend personeel.

Uitbreiding

Drie jaar later kregen Koenen en Schellekens de opdracht voor een eerste uitbreiding van het Gasthuis. Er werd een rechtervleugel aangebouwd met de uiteindelijke opzet er een echt ziekenhuis van te maken. Dit feit en gegeven stuitte met name in de gemeenteraad op vele bezwaren omdat het stichtingsbestuur daarvoor een beroep zou moeten doen op de gemeentekas en de algemene middelen van de gemeente . Het politieke spel duurde jaren.

Maar waar een wil is is een weg .Ook toen al waren er mensen die niet alleen de noodzaak van een uitbreiding zagen zitten maar er ook geld voor over hadden. De huisarts C. Maassen financierde met een gift van Fl. 12.000 zelfs de bouw van de gehele kapel die al lang node gemist werd door met name de zusters van ‘Alles voor Allen ‘ . De vastberadenheid van de regenten , de nonnen , enkele rijke notabelen , maar ook de voortschrijdende ‘de tand des tijd ‘ waren debet aan de realisering van de uitbreiding die uiteindelijk werd geopend door de nieuwe bisschop van Breda. Mgr. Leijten . De rector van het Elisabeth gasthuis noemde met name de gulle schenker Dr .Maassen ‘een van de milddadigste en edelste mensen die hij ooit ontmoet had. Dr Maassen die lange tijd als geneesheer aan het gasthuis verbonden was , behandelde de nonnen en verpleegden op pro Deo basis.

In de volgende aflevering van De Volckaert Saga herschrijven we de geschiedenis van het Gasthuis door de jaren heen. De mensen , de zusters vooral die tot 1974 in Dongen bleven, de patiënten , de vooruitgang van het gasthuis . Dongen en St. Elisabeth tijdens de oorlog en tot aan de bouw van de eerste Volckaert vindt u terug in deel vijf .